Co tu dużo gadać – po prostu świetny film. Myśląc o tych wszystkich „testosteronach” i „lejdisach” z ostatnich lat, po nowej, polskiej komedii nie spodziewałem się niczego nadzwyczajnego, a tu proszę… bardzo miłe zaskoczenie.
A skoro już jesteśmy przy kinie rosyjskim (patrz ostatnie wpisy), to ostatnio zdarzyło mi się obejrzeć rosyjski film z 2007 r. pt.: „1612”, którego fabuła traktuje o polsko – rosyjskiej wojnie z początku XVII w. A ściślej: o pokonaniu Polaków oraz zakończeniu okresu rosyjskiego bezkrólewia i wewnętrznego rozkładu państwa, zwanego „Wielką Smutą”. Co ciekawe, Polacy to jedyny europejski naród, któremu udało się zdobyć i przez bodaj 2 lata okupować Moskwę…
.
Znaleziona przypadkiem na YouTube piosenka z tego filmu wciąż chodzi mi po głowie. W sumie nic dziwnego, bo wszelakie „pieśni żołnierskie” z definicji łatwo wpadają w ucho. W każdym razie film udało mi się zdobyć i obejrzeć, a co miałem przy tym zabawy – to moje.
Późnym wieczorem, skacząc sobie po kanałach TV (w oczekiwaniu na koniec reklam, które przerwały oglądany przeze mnie program), trafiłem na bijatykę na szpady uskutecznianą przez facetów w kolorowych opończach. Ależ wspaniałe to były sceny. Pokaz gimnastyki, zręczności i atletyki na najwyższym poziomie. Nie jakiś tam montaż z fikuśnymi położeniami kamer i komputerowymi efektami. Po prostu szeroki kadr z boku, a cała sprawa związana z widowiskowością w rękach, czy właściwie w ciałach, wygimnastykowanych aktorów. Obejrzałem ten film już do końca.
