W sobotę zaobserwowano sporą asteroidę (wielkości mniej więcej Meteoru Tunguskiego), która w poniedziałek minęła Ziemię w odległości zaledwie 1/5 dystansu pomiędzy naszą planetą, a Księżycem. Polskie media na ten temat milczały (oprócz tej wtorkowej, już po fakcie, notki na Interii) i gdyby nie Internet, nie dowiedziałbym się jak niewiele brakowało. Oczywiście szansa, że akurat ta asteroida (około 30-40 metrów średnicy) narobiłaby nam kłopotu jest stosunkowo niewielka, ale warto pamiętać, że być może w naszym kierunku już od milionów/miliardów lat uparcie zmierza spory kawałek kosmosu nam przeznaczony.

Swoją drogą, to wolałbym wiedzieć wcześniej, kiedy mam spodziewać się zagłady. Zatajanie przez władze (w domyśle: media) takich informacji „żeby nie szerzyć paniki” uważam za niemoralne.

A dla obserwatora z Australii przelot ww. asteroidy wyglądał tak:

.

Na stronie Przekroju zobaczyłem świetny artykuł o 100 bezsensownych mitach w które społecznie wierzymy. Polecam. Tutaj, u siebie, zacytuję tylko setny mit, który co tu kryć – setnie mnie rozbawił.

100. Szum husarskich skrzydeł straszył konie wroga
Od lat nasi historycy nie ustają w próbach odpowiedzi na pytanie, po co były te skrzydła? Bo przecież najbardziej sensowna wersja (dla ozdoby) jest nie do przyjęcia. Nie jesteśmy przecież jakimiś Francuzami. Ostatnio popularna jest wersja „szumowa”: podczas szarży skrzydła na wietrze wydawały dźwięk, który płoszył konie wroga. Ale podczas testu naukowcom wyszło, że aby szum skrzydeł przebił się przez tupot kopyt, husaria musiałaby pędzić z prędkością około 150 kilometrów na godzinę. Wtedy jednak skrzydła mogłyby już spełniać swoją słownikową funkcję.

.